لالــــه ها
 
  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

   




وصیت شهدا

وصیت شهدا





ذکر ایام هفته





دانشنامه سوره ها

سوره قرآن



جملات قصار رهبر





آمار وبلاگ





لوگوی دوستان

عصــــر غـــربتـــــــــ لالــــــــه هــــا

خط خطی های ذهن من



کد تغییر شکل عکس ها



کد متحرک سازی عنوان وب







  what is ashura   ...

ashura

These days are days related to Hussein ibn Ali (greetings be upon him). They are days of enthusiasm and historical excitement for the Islamic Ummah. They are not particular to Shias. Non-Shias too consider the movement of Hussein ibn Ali (God’s greetings be upon him) as a great, magnificent and instructive movement and model for nations. I am speaking about those who are familiar with this movement. I am not speaking about those people who are not familiar with it. As for our people, one of their sources of pride is familiarity with the Master of Martyrs and Karbala. They are familiar with the important matters that occurred after or during Ashura.

These days are days of Zaynab al-Kubra (God’s greetings be upon her). Zaynab al-Kubra (God’s greetings be upon her) is the same person who kept the event of Ashura alive. She prevented it from being consigned to oblivion or becoming outdated with the political deceptions of the ruling system of those days. It was Zaynab al-Kubra (God’s greetings be upon her) who kept the event alive. Therefore, these are important days.

The historical period that we are in is an important period. The people of Iran are establishing their dignity and formulating their main roadmap for progress towards ideals. Therefore, the youth’s awareness is important. Their acumen about the current conditions is important and this gathering is an opportunity for speaking – to some extent – about such matters.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: ashura  لینک ثابت



[چهارشنبه 1396-05-04] [ 08:07:00 ق.ظ ]





  day of ashura   ...

 day of ashura

As the enemies had the body of Imam Hussain (as) surrounded, each took their turn stabbing his pure defenseless body, laid out on the ground; thus, while viciousness, revengefulness, and feral behavior swept through the battle field, in the camps of Imam Hussain (as) the spirit of remembrance in God, the human quality of tenderness, and intense emotions prevailed.

 

All women and children—no one but women and children were left in the camps, with the exception of the only surviving male Ali Ibn Hussain (as) who was ill—were worried about Hussain Ibn Ali (as) and what would transpire next.

They came out of their tents, and proceeded to the area where they believed Hussain Ibn Ali’s (as) body was seized; it has been narrated that the women departed from the camp. You have probably seen or heard how Arab women weep and mourn: it is still common among Arab women to mourn painfully upon the death of their loved ones; they beat their own faces, and pull at their hair; they mourn in such an intense manner. Well, these women had lost a loved one, a man like Hussain Ibn Ali (as).

Hazrat Zeinab was heading the women towards the sight of his martyrdom. When she arrived, she spotted the body of her beloved brother on the blistering grounds of Karbala. Instead of revealing some sort of reaction, or grievance, she went to the corpse of her beloved Hussain (as), and called on her grandfather (pbuh). She said, “O’ the Messenger of God, peace be upon you! Take a look at your Hussain who is covered in blood, with his body hacked up.” O’ my dear grandfather! O’ Great Prophet, look towards the hot desert of Karbala. This is your Hussain who is now covered in blood and dust.

Then, as it has been narrated, Zeinab (as) reached her hands beneath the body of Hussain Ibn Ali (as) and called out, “O’ God! Please accept this sacrifice from the progeny of Muhammad (saw)!”

Ayatollah Khamenei, 9/27/1985

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: ashura  لینک ثابت



[سه شنبه 1396-05-03] [ 08:53:00 ق.ظ ]





  extraordinary feat   ...

 ashura

Of course this is easier said than done. What Imam Hussein (a.s.) did was an extraordinary feat. That is to say, the dimensions of his action are far more than what we estimate. We usually ignore aspects and details. Once I spoke about Imam Hussein’s (a.s.) patience. His patience was not limited to enduring thirst or seeing his companions being killed. These things are relatively easy to tolerate. The kind of patience that is difficult to practice is to listen to influential, aware and respectable people who keep creating doubts and telling you that what you are doing is dangerous and wrong. Who did those things? People like Abdullah Ja’far, Abdullah Zubair and Abdullah Abbas. These prominent figures of that time were constantly telling Imam Hussein (a.s.) not to do what he was doing. If it were somebody else, somebody who did not have that determination and stable character, he would have thought, “Well, I did my duty. These people are talking like this and the world is acting like that, so I should just say what I am supposed to say and do nothing else.” A person who decides to stand up against such statements, such temptations, such doubts and such efforts to bend sharia and is not dissuaded from continuing his path - such a person is the one who can give rise to such a great transformation. In this regard our magnanimous Imam (r.a.) was similar to the Lord of the Martyrs. I explained this in another meeting and I do not want to go into the details now. This was how Imam Hussein (a.s.) acted as a guardian.

 

Statements made during an address to members of IRGC; July 4, 2011

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: ashura  لینک ثابت



[دوشنبه 1396-05-02] [ 03:14:00 ق.ظ ]





  What is Muharram   ...

ashura

What is Muharram?

Muharram (Arabic: محرم) It is the first month of the Islamic calendar. Instead of joyous celebration, Muslims mark the beginning of the New Year by taking up the black attire of sorrow and participate in mourning gatherings in which the sacrifices of Husain and his companions are commemorated. It is one of the four months of the year in which fighting is prohibited. Since the Islamic calendar is lunar, Muharram moves from year to year when compared with the Gregorian calendar.
Muharram is so called because it was unlawful to fight during this month; the word is derived from the word ‘haram’ meaning forbidden. It is held to be the most sacred of all the months, excluding Ramadan.It is the same month when Husayn, the grandson of the Prophet Muhammad, was brutally massacred in Karbala alongside his family and friends in the year 680 CE/61 AH.

محرم اولین ماه از تقویم اسلامی است. مسلمانان به جای مراسم شادی، سال جدید را با پوشیدن لباس سیاه که حاکی از غم و اندوه است آغاز می کنند و در مراسم  عزاداری  که در آن فداکاری امام حسین و یارانش یادآوری می شود، شرکت می کنند..این ماه یکی از چهار ماه حرام است که در آن جنگ حرام است.از آنجاییکه تقویم اسلامی قمری است، محرم در مقایسه با تقویم میلادی سال به سال در حرکت است.

محرم ماه شناخته شده ای است چون در این ماه جنگ و خونریزی حرام است. واژه محرم از کلمه “حرام” گرفته شده است که به معنای ممنوع می باشد .بعد از ماه رمضان ، محرم از مقدس ترین ماه هاست .محرم ماهی است که امام حسین نوه پیامبر اسلام حضرت محمد به همراه خانواده و دوستانش در سال شصت و یک هجری در کربلا ، بیرحمانه به  شهادت رسیدند .

 

Their martyrdom is a sad day for all Muslims, especially the Shi’a, who hold mourning ceremonies to recall the righteous virtues for which the valiant martyrs stood and the grave calamities that they thus had to bear. The commemoration of this brutal massacre (Battle of Karbala) begins on the first day of Muharram and reaches its climax on the 10th of Muharram, the day of the battle, known as Ashurah and continues for 40 days or 69 days.

شهادت آنها روز غم انگیزی برای مسلمانان به ویژه شیعیان است که مراسم عزاداری یادآوری فداکاری و تقوای مردان شجاعی است که مقاومت کردند و مصائب بزرگی را تحمل کردند. بزرگداشت واقعه کربلا، از اول محرم شروع می شود و در روزدهم به اوج خود می رسد که “عاشورا” –روزی که جنگ رخ می دهد- نام دارد به اوج خود می رسد و سپس به مدت چهل یا شصت ونه روز ادامه پیدا می کند.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: ashura  لینک ثابت



[یکشنبه 1396-05-01] [ 05:13:00 ق.ظ ]





  Guardian of Imam Hossein   ...

 

The concept of guardianship was embodied by Imam Hussein (a.s.) with all its dimensions and with all the necessary and possible means. This is not to say that others did not do such a thing or did not want to do such a thing, rather it means that this movement was fully realized in the behavior of the Lord of the Martyrs (a.s.) during his ten-year imamate. One can clearly notice in his lifestyle all the methods that could have been used by a descendant of the Holy Prophet (s.w.a.) to preserve the great legacy of Islam which has been passed down by the Holy Prophet (s.w.a.) and his father as well as their genuine followers. We can clearly see everything in the lifestyle of the Lord of the Martyrs (a.s.) - everything ranging from clarification, to forewarning, to promotion of Islam, to provoking the conscience of prominent figures of his time during a sermon in Mina. All these things are tangible in the lifestyle of the Lord of the Martyrs (a.s.). Later on he stood up against a great deviation and laid down his life. Imam Hussein (a.s.) was aware of the consequences of his movement. He was an infallible Imam. Infallible Imams’ extensive knowledge and insight are beyond our heads. Imam Hussein (a.s.) revolted to set a role model and he refused to surrender. He asked people to help him and when a group of people from Kufa expressed their willingness to accompany him on this path, Imam Hussein (a.s.) accepted their offer and moved towards Kufa and he did not give up in the middle of the way. Imam Hussein (a.s.) stood up against the deviated current of his time, which was extremely dangerous. And this became a lesson and Imam Hussein (a.s.) himself makes the same point. That is to say, he backed up his action with the order of Islam. He said that his duty was what he was doing. He said that he had to express his opposition, no matter what the consequences were. He said, “It is good if my destiny is a victory and if my destiny is martyrdom, so much the better.” This was how Imam Hussein (a.s.) acted

 

ادامه »

موضوعات: ashura  لینک ثابت



[شنبه 1396-04-31] [ 08:33:00 ق.ظ ]





  کودتای دل   ...

 

نگاهش به در بود؛ در خانه که صدای باز شدنش او را از دنیای کتاب بیرون کشیده بود و همان طور چشم به در دوخته بود که در باز شود که شد و دختر و همسرش داخل شدند و هیچ کدام چیزی نگفتند به جز دختر که با دیدن پدر، شیرین و ملیح لبخند زد و سکوت را شکست: «بابا جون سلام!»
پدر که انگار با دیدن چهره دخترش، چیزی توی دلش شکست؛ چیزی نگفت و نگاه از دخترش دزدید و به همسرش نگاه کرد؛ زن اما گریه کرده بود و شیاری باریک از اشک خشک شده؛ روی گونه هایش بود.
کجا بودی؟
مرد پرسیده بود و خیلی زود جواب سؤال را در ذهن خودش پیدا کرد و با خود گفت: «چه سؤالی؟!…»و دختر که روسری را از سرش باز می کرد، گفت: «دکتر بودیم بابا!»
در نگاه پدر، دخترش که حالا روسری را از سرش برداشته بود؛ لاغر و تکیده بود، بدون مو و سفیدی سرش، برای لحظه ای قاب نگاه مرد را پر کرد و نا خود آگاه اشک، دور چشمانش دوید. به یاد حرف دکتر افتاد که هنوز در ذهنش نشسته بود: «فقط شیمی درمانی! من شیمی درمانی را تنها راه ممکن می دانم».
و مرد با همه علاقه به دخترش، رضایت داده بود و حالا در نظر مرد؛ شیمی درمانی فقط و فقط او را لاغر و تکیده کرده بود و از آن موهای نرم و بور هیچ نبود!
دکتر چی گفت؟
باز هم مرد پرسیده بود و زن نگاهی به دخترش داد و گفت: «سحر جون برو تو اتاقت لباساتو در بیار…. برو دخترم!»
زن به مرد نزدیک شد و با بغض گفت: «فایده نداره هوشنگ، فایده نداره! شیمی درمانی بی فایده بود… هیچ علایمی از بهبودی نبود… دکتر گفت- یعنی می خواست دلداری بده که اینو گفت- هنوز هم امیدوار باشیم، ولی هوشنگ الان چند ماه از شیمی درمانی میگذره…».
ناگهان صدای سرفه های سحر از اتاقش به بیرون سرریز شدند و پدر و مادر نگران چشم دواندند به آن سو.
می بینی؟
و با بغض ادامه داد: «تازه روز به روز، حالش بدتر میشه!»
پدر که خاموش بود؛ با حرف همسرش، در درونش غوغایی به پا شد و کلافه و سر در گم با خود زمزمه کرد: «ولی چه کاری بوده که نکردم؟ هر دکتری که روی این زمین خدا بوده؛ بردمش، همه هم جوابمان کردند… خدایا خدایا!»
«خدایا»ی او بلند و با صدا بود؛ طوری که زن شنید و رو به او کرد؛ در خلوت نگاه مردش غم نشسته بود و او به راحتی پی برد و از مردش نگاه گرفت و انگار چیزی به یادش افتاده باشد؛ به طرف کیفش رفت و از داخلش برگه ای بیرون کشید و نگاهی به آن داد و گرفت و بعد به سمت مرد رفت و برگه همراهش را گرفت رو به مرد: «اینم عریضه، چاپیه، میگن توی مفاتیح هم هست، ولی گفتم شوهر طاهره از جمکران چاپیشو بگیره … گرفته؛ ببین!»
مرد برگه را گرفت و با ولع نگاهش کرد.…
_ حرفاتو پشت عریضه بنویس… توی این یکی مطمئنم که کم نمیاری!…

ادامه »

موضوعات: دلنوشته ومتن درمورد امام زمان  لینک ثابت



[جمعه 1396-04-30] [ 10:12:00 ق.ظ ]





  امام صادق علیه السلام در کلام امام خمینی(ره)   ...

آخرین گفتار امام صادق(ع) به اهل بیتشان؟ …


• حضرت صادق-سلام الله علیه- از قراری که نقل شده است، آن آخری که در معرض موتشان بوده است، جمع کردند عده ای را دور خودشان از عشیره خودشان گفتند که شما فردای قیامت نیایید بگویید که من مثلا پسر حضرت صادق بودم، من برادر او بودم، من زن او بودم. نخیر، اینها نیست در کار، عمل در کار است. باید همه با عملتان پیش خدا بروید.

صحیفه امام، ج 9، ص425

امام صادق چطور اهل صدقه شکر بودند؟


• در حدیث است که «حضرت صادق، علیه السلام، صدقه مى‏ دادند به شکر، پرسیدند: «چطور به شکر صدقه مى ‏دهید؟» فرمود: «شکر را از هر چیز بیشتر دوست دارم، و میل دارم به آن چیزى که محبوبترین اشیاست پیش من صدقه دهم.»

شرح چهل حدیث، ص 491

فعالیت امام صادق برای آینده؟


امام صادق (ع) علاوه بر دادن طرح، نصب هم فرموده ‏اند. این نصب امام (ع) اگر براى‏ آن روز بود، البته کار لغوى محسوب مى ‏شد؛ ولى آن حضرت به فکر آینده بودند. مثل ما نبودند که فقط به فکر خودش باشد و وضع خود را بنگرد. فکر امت بوده؛ فکر بشر بوده؛ فکر همه عالم بوده است. مى‏خواسته بشر را اصلاح کند؛ و قانون عدل را اجرا نماید. او باید در هزار و چند صد سال پیش طرح بدهد، نصب نماید تا آن روز که ملت ها بیدار شدند، ملت اسلام آگاه گردید و قیام کرد، دیگر تحیرى نباشد وضع حکومت اسلامى و رئیس اسلام معلوم باشد.

ولایت فقیه(حکومت اسلامى)، متن، ص: 135 و 136

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: بررسی مسائل گوناگون از نگاه امام خمینی  لینک ثابت



[پنجشنبه 1396-04-29] [ 09:34:00 ق.ظ ]






  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

 
 
خــــدا را چــه دیــده ای؟ شــایـــد بـا همــین حســرتـــــ خـوبــــ بــودن یکــــ روزی رفتــیـم پـیش خوبــها....
 
 
روز دختران